Jazzflits

Geleid langs het door maanlicht beschenen plaveisel, loop ik in de richting van het geluid dat langs een half open deur naar buiten wringt. Aan de buitenzijde zie je het er niet aan af, maar binnen, in het roodbruine schijnsel van het schaars verlichte etablissement, wisselen weemoed en blijmoedigheid van plaats. Er wordt niet gesproken. Hier zijn het niet de woorden die het gemoed beroeren, maar de tonen van een tenor die de taal van het innerlijk spreekt. Melancholisch slepend, omgeven door met brushes beroerd trommelvel en donkerademende geplukte snaren, worden de verhalen verteld. Over herinneringen als speelse souvenirs van het geheugen, over belevenissen die dreigen weg te zakken in vergetelheid en over verwachtingen omlijst door hoop en verlangen. Peter Massink op tenorsax heeft in contrabassist Philip Baumgarten en drummer Matthias van Olst zijn metgezellen gevonden om zijn bijzonder sfeervolle vertellingen voor het voetlicht te brengen. 'Full Moon; is daarvan de indrukwekkende weergave. Een plaat die op uitmuntende wijze jazz laat spreken als medium voor emotie.

Een glasheldere opname die je het gevoel geeft dat het trio bij je in de huiskamer speelt. Repertoire dat bij je binnenkomt. Negen composities van Massink, negen uitingen van de taal van de ontroering. Het is basaal, transparant, sierlijk en bescheiden.
De muziek heeft iets doorschijnends en iets kwetsbaars en daarmee een oprechtheid die je raakt. De taal van de eenvoud die de woorden in hun essentie laat spreken. Geen schijnbewegingen, geen overbodige versierselen, maar een eerlijk document. Dat is de grote klasse van 'Full Moon' en van de musici die dat frèle maanlicht laten schijnen.
Frank Huser

Bassist Philip Baumgarten lijkt zich tot taak te hebben gesteld om interessante maar onbekende muzikanten naar het oppervlak te halen. Eerder viel deze in Groningen woonachtige bassist al op met een duo-cd met saxofonist Bob Anram, en nu ligt er een trio CD met drummer Matthias van Olst en tenorsaxofonist Peter Massink. Massink is vrij onbekend in de Nederlandse jazzscene, terwijl hij toch een echte Nederlander is die aan het conservatorium van Amsterdam afstudeerde.

Hij speelde met Jan Akkerman en Herman Brood, maar maakte eigenlijk alleen in het buitenland naam door zijn jarenlange samenwerking met Mikis Theodorakis. Tegenwoordig woont hij in Parijs.
Full Moon laat horen dat we met Massink ons wel een mooie saxofonist door de vingers hebben laten glippen. Zijn spel is beïnvloed door Westcoast muzikanten zoals Lennie Tristano, niet toevallig had hij ooit les van Ruud Brink, maar hij kan ook directer uitpakken zoals in Rollins achtige calypso's.
Massink heeft een prachtige volle maanstoon en een wijds bezonken geluid, dat hij in dienst stelt van een veelzijdige en gevarieerde CD.
Peter Massink heeft 25 jaar lang niet meer in ons land opgetreden. Wordt weer eens tijd zou je zeggen.
Tom Beetz